Polska, która długo o wolność
walczyła.
Demokracji podała rękę.
Trzydzieści parę lat temu.
Następnie do NATO wysłała depeszę.
Świat do wspólnego, militarnego
paktu przyjął.
Idąc drogą wolną, zamarzyła we
Wspólnotach Europejskich być,
do drzwi UE zapukała.
Na odpowiedź wytrwale czekała,
cierpliwość opłacała.
Skok rozwojowy.
Kraj, który był „odarty z głosu”.
Kluczowym partnerem Europy.
Za jakiś czas Polityka
dała źle o sobie znać.
Wypchnęła demokrację z serca
Polski.
Lecz historia pamięta.
Naród polski pamięta
O co toczyła się walka.
Wstać z kolan, gdzie „bicz
sowiecki” był.
Nie czuć strachu, głodu,
być sobą, wolną osobą.
„Mali panowie w garniturach”
Czas wasz minie,
jak każda agentura czy dyktatura.
Polska poda demokracji znowu dłoń,
mocniej.
Powie twarde: „DOŚĆ!”,
Bo historia i naród pamięta.
„Jeszcze Polska nie zginęła…”
Jeszcze demokracja w Polsce nie
umarła.