Czarno
Parno
Granicę przekroczyłam
Spaliłam piękne obrazy
Spaliłam świat
Martwe oczy,
martwy świat
Umarłam raz
Umrę i kolejny raz
Leżę na pustkowiu
z dziurą po sercu,
które ukradł mi ktoś
On
Stoi po drugiej stronie brzegu
Widzi mnie w płomieniach
Wbiję mu nóż
Gdy zbliży się tu
Dusze się kochały
ze swoją energią współgrały
Miłość to trucizna
Wpuszczasz ją komuś do żył
i zabijasz
MNIE
Twoje sny.
Będę nawiedzała
Twoje myśli.
Będziesz widział
moją twarz w odbiciu lustra
Może duszę oszukasz
Połączenia,
ognia,
który spali doszczętnie
Ciebie i mnie.
Uciekałam.
Uciekałeś Ty.
Tonęłam
Potrzebujesz
mojego przebaczenia.
Mojego imienia.
Będziesz nawiedzał
Moje sny
Będziesz nawiedzał
Moje myśli
Połączenia dusz
nie oszukam.
Ognia, który
pali się w Nas.
jakbyś chciał
wypić mój oddech.
Smakujesz kłopotami.
Ja,
jak każda trucizna.
Paraliżuje i zabijam.
Wchodzisz w ogień,
ale to on tańczy z Tobą.
Twoje dłonie
są ciepłe,
ale serce masz w mroku.
Całujesz,
jakbyś chciał zwyciężyć.
Uśmiecham się
w ciszy.
Wiesz,
nigdy nie będziesz zwycięzcą.
Jestem
słodkim jadem.
Blizną,
której nie zmyje czas.
Burzą,
której nie uciszysz.
Królową,
której nie klękasz do stóp,
a mimo to śnisz o jej dotyku.
Poranek odsłoni
Twoje zmęczone oczy,
a Ja będę
w Twojej krwi.
Niewinna,
słodka.
Twojego serca i duszy głodna.
Kradniesz
spojrzenie,
tandetnym i słodkim
bajerem
Tak.
One
są Twoim celem.
Oddech
ciężki,
a cisza między wami.
Wyrok.
Może tortura,
totalna bzdura.
Słodycz
obleczona
trucizną.
Obietnice
Zakłamane
jak "pseudogwiazd" twarze.
Dotyk
wabi,
a potem głęboko rani.
Myślisz,
że masz klucz
do kobiecych serc.
Wiem,
że mylisz się.
Złodziej dusz
co zostawia
pustkę.
Cóż.
Każesz wierzyć,
że to miłość.
To tylko gra
Dająca naiwność
Świat
pokochał głupotę,
Łatwiej
sprzedać ciało
niż duszę.
"Kliknięcia"
" lajki".
Mnożą się szybciej
przy sztucznym świecie.
Przy pustej przepaści wnętrza.
Słowo
rozcina ciszę na pół.
Jednak jest go zbyt wiele.
Pieprzą pseudo-znawcy "duperele ".
Zostaję
przy ogniu w piśmie,
przy szczerości
której żaden filtr nie zakryje.
Nie sprzedam się
bo moje słowa
mają krew,
pazury i serce.
Nie muszą
podobać się.
KAŻDEMU.
Wystarczy
garstka,
grupka,
która czuje,
że prawda
wciąż istnieje
I nie próżnuje.
Nadmiar słońca rozleniwia?
Nadmiar słońca budzi nas do życia!
Czas rozciąga się
jak guma balonowa,
a my?
Pozwalamy sobie na więcej.
Wiatr miesza włosy,
morze faluje
jak oddechy w rytmie serca,
a noce pachną obietnicami,
których może nigdy nie dotrzymamy.
Lato jest jak
dźwięk ulubionej piosenki,
energia, płomień,
która gra w tle twojej historii —
niezależnie od tego,
czy jesteś gotowa /gotów ją zapamiętać.
Światła miast
rozdzierają noc.
Samotność tańczy z nią,
ego pali jego.
Dokąd uciec,
gdy ogień już płonie?
Biegną ulicami,
każdy w swoją stronę.
Ona w rytmie serca,
on w rytmie krwi.
Spotkają się w pół kroku,
czy miną?
Jak zawsze?
Czy na zawsze?
Światła miast
gasną powoli.
Samotność tuli ją,
ego dławi go.
A czas
ucieka i na nikogo niestety nie czeka.
To tylko patrzy.
Nie może być jego spokojem.
Tylko patrzy.
Nie może mieć jej oczu.
Tylko w nie patrzy.
Nie możesz wywołać w niej uśmiechu.
Tylko patrzy.
Nie może jej zatrzymać,
więc tylko patrzy.
Nie chce być pamięcią.
Nie sięgaj po więcej.
Nie próbuj jej dotykać.
Nie próbuj jej rozumieć.
Nie próbuj jej.
Patrz
i znikaj.
Ona już pójdzie.
Nauczy się ciepła.
Zamknij oczy.
Nie.
Patrzy
jakby już ją miał,
a ona jeszcze jakoś trzyma się.
Wdech.
Jest naga
od spojrzenia.
Palce
jeszcze Ciebie nie dotknęły.
Przestaje
oddychać równo.
Pomiędzy Nią a Nim
jest tylko powietrze
Drży
Jej myśli
układają się w Jego imię.
Biodra
nie znają litości
dla wyobrażeń.
Nie wypowiada słów,
bo każde zbyt małe.
Na to,
co robi
gdy tylko zbliża się.
Nie musi
całować Jej
w miejsca, które znają już pocałunki.
Całuj, tam
gdzie dotąd tylko cisza miała dostęp.
Jego dłonie,
mapa,
której nikt wcześniej nie odczytał.
Czeka,
aż przestanie być delikatny.
Niech drży powietrze.
Uda.
Świat.
Choćby przez chwilę
tylko dla Nich.
Być kobietą, dziewczyną,
nastolatką czy dziewczynką.
Świat pełen wymagań, oczekiwań.
Cóż.
Życie jak pole walki
mężczyźni mężczyzn tam wysyłali.
Teraz większość
karze w zbroi nam biegać,
bo "słaba płeć "?
Facecie, wsadź sobie gdzieś ten miecz.
Nie potrzebuje
hełmu ani tarczy,
bo nie powinna musieć się bronić.
Bądź fit,
bądź sexy.
Uśmiechaj się
Nie płacz.
Masz być silna,
ale miękka.
Pewna siebie,
ale skromna.
Ambitna,
ale nie za głośna.
Wiesz co?
Walić to.
Nie czeka na pozwolenie.
Nie prosi o miejsce.
Mocne wejście
Może.
Każdej,
która słyszała „przesadzasz”.
Każdej,
której kazano się „uspokoić”.
Każdej,
która uczy się kochać siebie
w świecie, który próbuje ją poprawiać.
Tekst.
O Was.
Dla Was.
Wszystkich.
Telefony, telefony.
Cały świat
w ich ekran wpatrzony
Te smartfony, te iPhone'y
Zaślepione ludzi głowy
Szukają szczęścia,
pragną miłości.
Zapatrzeni
nie w czyjeś oczy.
Szklana tafla
zawsze gotowa.
Dzieci uczą się literek,
młodzież mówi oczami TikToka,
a dorośli chowają zmęczenie
za instagramowym story z uśmiechem.
Prawda nie do codziennej publikacji.
Samotność zbyt niewygodna dla ekranu.
Głupota wszędzie.
Przefiltruj fake
nim zrobi Ci papkę.
Telefony, telefony.
Kiedyś pękną
szklane reflektory.
Smartfony, iPhone'y.
Ogłupiają ludziom głowy.
Słońca blask
Zieleń traw
Tańcz i śpiewaj
Przytul swoje serce
Przytul siebie
Dawaj z siebie więcej
dla siebie
Odszukaj swoje szczęście
w codziennym geście,
drobnych rzeczach.
Maj
pęka w szwach od zieleni
Wszystko tak pięknie się mieni
Liście
szeptają w języku niepokornych
Kwiaty
rozchylają się z dumą
Piękno
Natury
Wiosny
Tak budzi się świat
Po zimy szarości
Szykując miejsce
Dla ciepła
i słońca.
Lata.
|
|
|
Chmury
Patrz do góry
Płyną
Chce się wzbić do góry
Blask
Słońce ogrzewa Was
Kwitnie park
Kwitnie las
Zieleń zalewa Was
W rytmie tańcz
do ptasiej piosenki,
do rytmu serca.
Oczy chłoną natury wizaż
Nocą gwiazdy gasną w Was
Tak co dnia.
Każdej nocy
ona z Nim pod rękę kroczy.
Uroczy bywa
Miłości
prawdziwej.
Żar.
|
|
|
Wymiana spojrzeń
Ciężkie stało się powietrze
Pełna pasji
Pewna siebie
Ogień tlił się w oczach.
Chciał się zakochać
Nieśmiałe uśmiechy
Każde spontaniczne, fizyczne zbliżenie
Iskrzyło pomieszczenie
Nie wie jak zrobić pierwszy krok
Delikatna jej dusza
Wymyka mu się za każdym razem
Jej obraz
Chciałby wiedzieć
Jakie jest jej serce
Chciałby pokazać swą wrażliwą duszę
Bo czuje
Że nie uda mu się uciec
Gdy jej nie ma
Myślami ucieka
Mógłby mieć każdą
Lecz nie z każdą
Czuje energię
Przyciąganie
Jak z nią
kolorowo wszędzie.
Słońce
Rozwesela.
Czujesz szczęście.
ONA
Wejdzie w kwiecistej, długiej sukience
z bukietem, gałązką w zieleni.
Będzie rozbrzmiewać jej śpiew
w głosie ptaków wśród drzew.
Pani Wesoła
Pani Interesująca
Pani Opiekunka
Pani Słoneczna
Pani Natury
Pani Atrakcyjna
Wyczekiwana
co roku.
Budząca wszystko do życia
Pora dająca piękne wejście
Kolejnej pory.
LATA
czerwonych jak krew wystaw.
Przez uliczki pełne zakochanych.
Mknę do cichej kafejki
delikatnie w głośnikach brzmi muzyka.
Pachnie świeżo paloną kawą.
Obserwuję pary oddane w romantyczność
Jedni w sztuczną,
drudzy w krótką.
Może zgubną?
Kalkuluję.
Miłość w XXI wieku?
Uczucie?
Zwykłe zobowiązanie?
Piękne kłamstwo czy ciche wyznanie?
Wie ten co to przeżywa
Łyk kawy,
multum refleksji.
W Święto Miłości
uczucie do siebie.
Jest lekiem na wszystko.
Widzi te same, damskie twarze
Popychają ją.
Mknie pod prąd.
Czuje te same, męskie spojrzenia
Osaczają ją.
Wszyła sobie ponownie serce
Blizny się goją,
Lecz nie każde.
Umie z nimi żyć.
Przemknęła przez tłum
Nie obejrzała się
Czekałeś na to
Wbili noże
w fałszywym bliskości żarze
Nie czekał aż odejdzie sama
Wysłał ją tutaj.
Patrzy jak ucieka
Radzi sobie świetnie
Wyrzuciła twoje słowa
Zmyła pocałunki
Zapomniała dotyk
Myślałeś, że wyciąłeś jej serce
Błąd
Stoi nad wodą
Pali twój obraz
Czujesz ten ból,
a ona nie, cóż
Wchodzi do czystej tafli
Tonie
Oczyszcza duszę
Nie wróci
Dryfuje na zielony ląd,
a ty.
Masz blizny, które bolą.
Połamane skrzydła
zepsute serce.
Delikatne dusze cierpią więcej.
Anielskie istoty umierają bardziej.
Pomyśl, nim wypuścisz strzałę,
kulę, sztylet.
Patrzę w ich oczy
odbija się w nich piekło.
Nie miłość,
smutek.
Ból
Podaj mi dłoń
wyrzuć z siebie swój chłód.
Miałam podobnie.
Czołgałam się w bagnie.
Tonęłam w głębokim oceanie
Wiem, jak to jest być na dnie.
Los da Ci szansę.
Zaufaj.
Wejrzyj w swoje wnętrze.
Przytul siebie.
Ponownie
Raz jeszcze.
|
|
|
